نزدیک پونزده سال پیش شغلی رو شروع کردم که خیلی ها ارزوش رو داشتناما از همون روز اول متوجه شدمکه تو این کشور این شغل به درد هیچ زنی نمیخورهکه جز عذاب و جنگیدن با قوانین ناعادلانه نیستکه متاسفانه حتی زنهای این کشورهم با این قوانین ناعادلانهفقط چون برچسب شرعی داره راضی و خوشحالنچون می ترسن سنگ بشن اگه بگن حق من کوکه چرا دیه من با یه مرد فرق دارهچرا ارث من با یه مرد فرق دارهچرا تمام زندگی یا تحت اختیار پدرم یا همسرچون تو این فرهنگ هرچی زن مطیع تر باشه نجیب تره و قابل تحسین ترحالا مطیع شرعی باشه که به صد تا بهانه صد من یه غاز تو رو بی ارزش تر از یه مرد میدونهیا مطیع پدری که طبق شرع اگر تو رو بکشه قصاص نمیشهیا مطیع همسری که هر وقت مهریه ت رو بندازه جلوت می تونه بدون دلیل طلاقت بدهو تو برای طلاق گرفتن اگه متوسل به همون مهریه که توهینی به زنه و مثل قیمت گذاشتن روی یه زنهبشی برچسب حسابگری و مال دوستی و بی معرفی می خوریبدون توجه به اینکه بدونند که اصلا راه دیگه ای برای طلاق نیست در شرعی و قانونی که طلاق تحت سلطه قوانین مردانه ستو گذشته از همه اینا اطرافیان پر و بالم رو چیدندشکست هام رو پر رنگ کردن وگفتند دیدین گفتین از این برنمیادو موفقیت هام رو ناچیز شمردن و گفتن حتما...درامدم رو پول یامفت دونستنو در نهایت منو زنی دونستن که وظیفه داره به جایی برسه که به همه کمک کنه هرگزنگه خسته شدم هرگزنترسه هرگز کوتاه نیادوو هر نوع متلک توهین و مسخره کردن و... تحمل کنهتو راهروهای دادگستری بابت رنگ ناخونش و رنگ شالش مورد مواخذه قرار بگیرهو تو جلسات دادگاه بجای اینکه قاضی به دفاعیاتش گوش کنه ازش بپرسه چرا شلوار جین پوشیدیکه هم زن باشه هم مادر هم کدبانویی که همه کم و کسر هاش رو به روش بیارن و تلاشش رو ادامه مطلب

بهار داره نزدیک میشه . برای همه اطرافیان من خدا رو شکر داره اتفاق های خوب میافته 

یعنی میشه برای منم بیافته یعنی میشه من سارام روپیدا کنم 

یعنی میشه یه روز برسه که این همه از خودم بیزار نباشم . 

یعنی میشه یه روز خودم رو ببینم ... 

خیلی خسته ام رییس ... خیلی 

شعری دربارهی قهوه … آه
چه پیش پا افتاده
چه نخنما!
شعری که از قهوه بگوید …
گویی سیاستمداری که از وعدههای انتخاباتیاش

به هر حال اینجا هستیم
در دنیایی که
منِ درونمان را با قهوه و شراب و افیون و عشق بیرون میکشیم

.

جام شوکرانت را سربکش ونوشتن آغاز کن!

~ یوگِن مِلنیک | برگردان: آتنا مقدم

برچسبها:

سلام ... سال نو مبارک ...چقدر بده که هیچ کس دیگه وبلاگ نمی خونه ... دلم دوست های جدید میخواد ... کسایی که نشناسمشون و نشناسن منو ..که بتونم حرف بزنم و اونا بخونندد حرف بزنم و اونا نظر بدن ..بی ترس از اینکه میشناسن منو و حرفم همه جا می پیچه یا قضاوت میشم و نمیتونم دیگه راحت زندگی کنم .بگذریم یه سری تصمیمات برای سال جدید گرفتم که مهمترینش وزن کم کردنه .. میخوام پاییز رو جوری شروع کنم که انقدر برای نشستن و بلند شدن عذاب نکشم .. این همه تنم درد نکنه .. سرددرد نداشته باشم گزگز دست و پا نداشته باشم و انقدر در میانه راه احساس پیری نکنم ..کاش اینبار بتونم ... برام دعا کنید اگر کسی اینجا رو میخونه باید خودم رو نجات بدم .. بای سارای گمشده رو پیدا کنم .. حداقل باقی راه رو کمی راحتتر برم ... ادامه مطلب

از بین شیرینی ها من عاشق چیز کیکم ... چون نه شیرینی بیش از حدش دل آدمو می زنه نه با میوه و خامه های رنگی رنگی الکی دلبری می کنه ...اما این چیز کیک رو باید بلد باشی که بپزی ... اگه پنیرش غلبه کنه حس ادامه مطلب

#معرفی_کتاب در یک جمله کتابی بود که دوست نداشتم تموم بشه. شاید اونقدر که توقع جامعه ادبی سختگیر ایرانه این کتاب نخبه گرا نباشه اما یه رویت قوی و جذاب از زندگی واقعیه از تقابل دو نسل از مشکلات "اوه"ادامه مطلب

دوستی داشتم که تو دنیای مجازی با هم آشنا شدیم و از خواهر بهم نزدیکتر شدیم! پونزده سال تمام دوست بودیم و طبق روال همه دوستیا گاهی از هم دلخور می شدیم و گاهی حتی قهر میکردیم! این اواخر بعد از یه سفر کوتادامه مطلب

اینجا جاییه که من گاهی پیدام میشه و درد و دل ها و دغدغه هام رو می نویسم! جایی که هیچ کدوم از دوستان واقعی و غیر مجازی و خانواده ام ادرسش رو ندارن!

اینجا درد و دل میکنم نه قضاوت حتی اگر هم قضاوت کنم تنها فقط با خودمه و هرگز خاطر کسی رو آزرده نمی کنه

پ ن : فکر نمیکردم هنوزم وبلاگ نویسی خواننده داشته باشه اما با دیدن کامنت هایی که رهگذران می گذارند بی اختیار لبخند می زنم که هنوز هم کسانی هستند که وبلاگ می نویسند و می خونند ...

بخش نظرات رو مي خوندم ....

چه دوستاني كه همراه بودند و حالا حتي خط و نشاني ازشون نيست ...

و چه كساني كه پاي ادعاي رفاقتشون وايستادن...

شايد از اين به بعد بيشتر بيام ..

خدای آرزوهای بزرگ منعزیزِ موندنی تا لحظهء آخرچراغ روشنِ این راهِ سردرگمهوای شیشِ صبحِ اولِ آذرتو بارونی تر از بارونِ فروردینتوو قلبت سبزیِ اردیبهشتی هاستنگات اما دروغ و فهمِ فانوسهشروعِ سرنوشتِ تلخ کشتی هاستمن از چشم کتاب عشقت افتادمجنون داغِ این دفتر نگاهِ توستبازم تجدید و تکرار و مرور عشقیه عالم عادامه مطلب

سلام من به تو یار قدیمی منم همون هوادار قدیمی هنوز همون خراباتی و مستم ولی بی تو سبوی می شکستمهمه تشنه لبیم ساقی کجایی گرفتار تبم ساقی کجایی اگه سبو شکست عمر تو باقی که اعتبار می تویی تو ساقی فکر می کردم می تونم زودتر از اینا بیام اما نشد شرایط کمی تغییر کرده امیدوارم بهتر بشه همه چی رمان تراکم هنوادامه مطلب

ابن روزها در آینه که نگاه می کنم سارا را نمی بینم !

کجا کمش کردم ...کجای این قصه ...

پ ن :هنوز سر تصمیم هستم هورااا

فرسا جان فکر کنم شما تنها خواننده اینجایین